Nowe Rozporządzenie delegowane o klasach reakcji na ogień

Na początku kwietnia br. weszło w życie Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/364 z dnia 1 lipca 2015 r. w sprawie klasyfikacji reakcji na ogień wyrobów budowlanych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011, opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej L68 z dnia 15 marca 2016. Niniejsze rozporządzenie ma być bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Rozporządzenie dostosowało definicję najniższej klasy reakcji na ogień – do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady Europy 305/201, w sprawie wyrobów budowlanych, obowiązującego od 2013 roku. Dotychczas najniższą klasą F (FFL, FL) oznaczano wyroby nie zbadane lub takie, które podczas badania nie spełniły kryteriów klasy E. Obecnie tylko w tym drugim przypadku wyrób będzie można oznaczać klasą F (FFL, FL). Natomiast dla wyrobu nie zbadanego, należy zadeklarować „właściwość użytkowa nieokreślona”, czyli NPD (jak przewiduje CPR art. 6 ust. 3 lit. f).

Tę zmianę wykorzystano jako okazję do zebrania  w jednym oficjalnym dokumencie wszystkich dotychczasowych cząstkowych decyzji, odnoszących się do podstawowej klasyfikacji wyrobów budowlanych, opisujących ich zachowanie w kontakcie z ogniem. Te właściwości wyrobów wpływają na poziom bezpieczeństwa pożarowego mieszkańców i użytkowników budynków i muszą być uwzględniane podczas projektowania, budowy i użytkowania budynków. Im wyższa klasa (od najwyższej A do najniższej F), tym bezpieczniejszy wyrób. Nowe Rozporządzenie delegowane Komisji UE stanowi źródłową i kompletną informację o klasach reakcji na ogień wyrobów budowlanych.

Pełny tekst przepisów w języku polskim jest dostępny TUTAJ
 

Tabelka z przykładami klas reakcji na ogień uzyskiwanymi przez wyroby izolacji cieplnej.

Klasy

reakcji na ogień wyrobów budowlanych

Przykłady wyrobów izolacji cieplnej o tej klasie

typowe dla poszczególnych rodzajów materiałów

Określenia w warunkach technicznych (WT)

odpowiadające

klasom reakcji na ogień

A1

MW – wełna mineralna, szklana i skalna

CG – szkło piankowe

Niepalne

A2

WW – wełna drzewna ze spoiwem cementowym

Niezapalne

B

CF – włókna celulozowe z dużym dodatkiem mineralnych środków grzybobójczych i opóźniających zapalenie

C

PIR – pianki poliizocyjanurowe z niepalnymi pokryciami

PF – pianka fenolowa

Trudno zapalne

D

PIR – pianki poliizocyjanurowe

PF – pianka fenolowa

Łatwo zapalne

E

EPS – styropian samogasnący

XPS – polistren ekstrudowany samogasnący

PU – pianki poliizocyjanurowe samogasnace

F

EPS – styropian

XPS – polistren ekstrudowany

PU – pianki poliizocyjanurowe